بررسی نقش روش FIFO در بهبود پخش مویرگی و مدیریت زنجیره تأمین
در مدیریت زنجیره تأمین، استفاده از راهکارهای ساده برای منظم کردن و سرو سامان دادن موجودی انبار و ارسال کالاها نقش مهم و تاثیر گذاری در موفقیت کسب وکارها ایفا می کند. یکی از این رویکردهای مهم، روش FIFO می باشد به معنای اولین ورودی، اولین خروجی .این مفهوم بر اساس اینکه کدام کالا زود تر وارد انبار شده است، فرآیند پخش یا مصرف را اولویت بندی می کند.در کنار پخش مویرگی مؤثرو بهره وری بالاتر در کل زنجیره تأمین این شیوه، از بروز مشکلاتی مثل انباشته شدن کالاهای که انقضای آنها به پایان رسیده است پیشگیری می کند. FIFO،با ترکیب پخش مویرگی ،شرایطی را فراهم میآورد که با در نظر گرفتن هزینه ها و مدیریت آنها به کمترین میزان هزینه ،کالا های بیشتری را در دسترس مردم قراردهند.با به کارگیری صحیح این روش بسیاری از شرکت های پیشرفته، توانسته اند بازدهی عملیاتی خود را به شکل قابل ملاحظه ای بهبود دهند.
FIFO چیست؟
یکی از نوعی شیوه مدیریت موجودی و توالی ارسال FIFO یا همان اولین ورودی، اولین خروجی First In, First Out است که بر اساس زمان ورود کالاها عمل می کند یعنی کالایی که زودتر وارد انبار شده، زمانی که قرار است از انبار خارج شود و در فروشگاه ها و غیره توزیع شود ،زودتر از انبار خارج میشود. به نوعی کالایی که در تاریخ 7 اردیبهشت وارد انبار شده نسبت به کالایی که در 10 اردیبهشت وارد انبار شده زودتر از انبار خارج میشود. با روش به کارگیری صحیح در کنار پخش مویرگی FIFO باعث میشود که موجودی های قدیمی به موقع از انبار خارج شوند و کالاهای جدیدتر در انبار باقی نمانند تا برای مدت طولانی بدون استفاده بمانند. این کار علاوه بر جلوگیری از انقضای محصولات، شفافیت و نظم بیشتری در فرایندهای توزیع و ارسال ایجاد می کند و هزینه های جانبی مرتبط با نگهداری یا دورریز محصولات را کاهش می دهد.
نقش FIFOدر پخش مویرگی چیست؟
پخش مویرگی به دلیل گستردگی و تعدد مقاصد توزیع، مستلزم نظمی دقیق در مدیریت موجودی هاست. این کار به پیشگیری از انباشت محصولات قدیمی در انبارها کمک می کند و علاوه بر آن، باعث می شود کالاها در هنگام ارسال از تازه ترین و به روزترین وضعیت ممکن برخوردار باشند. در پخش مویرگی نیز می توان از اصل FIFO بهره برد. طبق این روش اطمینان پیدا می کنید که کالاها بر اساس زمان ورودشان در فرایند توزیع، خروجی یا مصرف در اولویت قرار بگیرند.
مفهوم FIFO از کجا ایجاد شد؟
مفهوم FIFO اولین ورودی، اولین خروجی در اصل از نیاز به نظم بخشیدن به جریان ورود و خروج کالاها یا داده ها به وجود آمد. اگر بخواهیم به شکل دقیق تر به ریشه ها و تاریخچه آن اشاره کنیم، باید بدانیم این ایده نخست در حوزه حسابداری و مدیریت موجودی مطرح شد.
شرکت ها برای ارزیابی موجودی های خود نیاز داشتند روشی داشته باشند که مشخص کند کدام محصولات را ابتدا خرید کرده اند و کدام محصولات زودتر باید از انبار خارج یا مصرف شوند. از طرف دیگر؛ رویکرد اولین ورودی، اولین خروجی در صنایع غذایی و محصولات فاسدشدنی اهمیت بالایی دارد.
این کمک می کرد تا محصولات قدیمی تر به سرعت توزیع شوند و از انقضا و زیان های احتمالی جلوگیری شود.
با توسعه مباحث زنجیره تأمین و لجستیک، استفاده از FIFO فراتر از حسابداری رفت و به سطوح عملیاتی رسید؛
یعنی نه تنها در اسناد و گزارش های مالی شرکت ها، بلکه در انبارداری، پخش مویرگی، مدیریت خط تولید و حتی سامانه های رایانه ای به عنوان روشی برای مدیریت صف ها نیز اجرا و تعمیم پیدا کرد. این رویکرد با گذر زمان و با توجه به اثربخشی آن در کاهش هزینه های نگهداری و مدیریت بهتر کالاها، به یکی از اصول بنیادین در بسیاری از حوزه های صنعتی و خدماتی تبدیل شد.
مزایای استفاده از FIFO در کنار پخش مویرگی
بهبود بهره وری زنجیره تأمین
با تطابق بین موجودی کالا و تقاضای بازار، کارایی زنجیره تأمین افزایش می یابد و فرآیندهای انبارداری، سفارش گیری و توزیع، همگی هماهنگ تر می شوند.
کاهش هزینه های مازاد
زمانی که مشخص باشد کدام کالا ابتدا باید خارج شود، هزینه های نگهداری، دوباره چینی و حتی سفارش های بی مورد کم تر می شود. همچنین، احتمال ضایعات کمتری وجود دارد.
نقش FIFOدر بهبود زنجیره تامین
روش FIFO اولین ورودی، اولین خروجی در مدیریت زنجیره تأمین نیز به کار می رود. در واقع، زنجیره تأمین از مجموعه ای از فرایندها و فعالیت ها تشکیل شده است که در آن مدیریت موجودی و نظم در ورود و خروج کالاها نقش کلیدی دارد. استفاده از FIFO کمک می کند:
1. جلوگیری از انباشته شدن کالاهای منقضی شده یا قدیمی:
با اولویت دادن به خروج کالاهایی که زودتر وارد انبار شده اند، احتمال ماندن کالاهای قدیمی و هدررفت آن ها کاهش می یابد.
2. هماهنگی بهتر بین بخش های مختلف زنجیره تأمین:
هنگامی که موجودی کالاهای مختلف در نقاط متعدد از زنجیره، بر اساس FIFO کنترل شود، فرایند سفارش دهی و تأمین به شکل هماهنگ تری صورت می گیرد.
3. بهبود سرعت و دقت در توزیع:
شفافیت در تعیین این که کدام کالا ابتدا وارد انبار شده و باید در اولویت خروج یا توزیع باشد، باعث تسهیل عملیات لجستیک و کاهش سردرگمی میان واحدهای عملیاتی می شود.
4. کاهش هزینه های جانبی:
هزینه های ناشی از دورریز کالاهای غیرقابل مصرف یا خواب سرمایه در موجودی های مازاد، با به کارگیری FIFO پایین می آید.
به همین دلیل است که روش FIFO در کنار دیگر استراتژی های کنترل موجودی مانند LIFO، FEFO و غیره ، در بسیاری از صنایع و به ویژه زنجیره های تأمین گسترده به کار گرفته می شود.